Na 33. posiedzeniu Senatu RP VIII kadencji w dniu 16 maja 2013 r. Senat podjął dwie ważne dla nas Uchwały:
"W sprawie uczczenia pamięci Grzegorza Przemyka – ofiary stanu wojennego w 30. rocznicę Jego śmierci" , oraz
"W 25. rocznicę strajków i protestów 1988 r.".  

Fragment uchwały "W 25. rocznicę strajków ..":
"W rocznicę strajków i protestów 1988 r. w Polsce Senat Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd tym wszystkim, którzy czynem dowiedli, że marzenia o wolności mogą się spełniać. Oddajemy sprawiedliwość tym, którzy w niedemokratycznym państwie, ignorując realia geopolityki i dysproporcję sił, nie bacząc na osobiste zagrożenie, walczyli o spełnienie aspiracji milionów. W rocznicę strajków i protestów 1988 r. w Polsce Senat Rzeczypospolitej Polskiej składa hołd tym wszystkim, którzy czynem
dowiedli, że marzenia o wolności mogą się spełniać."

Teksty Uchwał do pobrania:
"W sprawie uczczenia pamięci Grzegorza Przemyka .."
"W 25. rocznicę strajków i protestów 1988 r."

Wystąpienie senatora Bogdana Klicha na 33. posiedzeniu Senatu:
„Mamy takie wspólne zdjęcie z Mieczysławem Gilem - jesteśmy na nim o kilkadziesiąt lat młodsi. O ile wiem, to zdjęcie i u niego,
i u mnie w domowym archiwum zajmuje poczesne miejsce. To właśnie zdjęcie z tamtego czasu, z maja 1988 r. Ono jest dosyć symboliczne, dlatego że my dwaj, on robotnik, ja student, tak jak to zostało powiedziane, zostaliśmy związani, że tak powiem, sojuszem strajkowym. Jest to znaczące w naszych indywidualnych biografiach, ale przecież taka jest też seria biografii różnych ludzi, którzy w tym czasie zaangażowani byli w działalność opozycyjną.

Historia ma tendencję do upraszczania tego, co było w przeszłości. Mam wrażenie, że wydarzenia majowe i sierpniowe z roku 1988 to pewien zapomniany epizod w polskiej drodze do wolności. Warto o nim przypominać, i to nie tylko przy okazji okrągłych rocznic, bo zgodnie z treścią projektu uchwały - i o tym jestem głęboko przekonany - nie byłoby Okrągłego Stołu, gdyby nie
strajki majowe i wystąpienia sierpniowe. Nie byłoby takiego pokazania słabości władzy w roku 1988, ujawnienia się słabości władzy w roku 1988, która nie miała innego wyjścia, jak tylko zdusić strajki siłą, między innymi strajk w ówczesnej Hucie Lenina.
To pokazało słabość tej władzy i to dało nam, że tak powiem, większe przekonanie o tym, że trzeba cisnąć. Dało większe przekonanie co do tego, że naprawdę mamy szansę na zwycięstwo i naprawdę zwyciężymy i że metoda dialogu, zastosowana później przy Okrągłym Stole, będzie metodą, która doprowadzi nas do sukcesu.

Dlatego chciałbym z całą mocą poprzeć zaproponowany tekst, choć jest on zbyt enumeratywny. W takich uchwałach warto by
było pisać krócej, warto by było mówić ogólniej, ale wydaje mi się, że w tym konkretnym przypadku, kiedy trzeba wspomnieć o wszystkich miejscach w Polsce, które były zaangażowane w falę protestów 1988 r., nie wolno pominąć nikogo. Ten tekst, tak szczegółowy, powinien być szeroko rozkolportowany, bo to wyraz naszego szacunku i świadectwo hołdu, jak powiedział Józek Pinior, hołdu dla tych wszystkich, którzy swoim zaangażowaniem udrożnili tę drogę do wolności, do niepodległości rok później. Senat powinien takie uchwały podejmować. Uważam, że rolą Senatu jest przypominanie o tych epizodach z naszej najnowszej historii, które są znaczące, a słabo pamiętane, fundamentalnych dla najnowszej historii naszego kraju.”