Włodzimierz Łukawski (ur. 24 kwietnia 1949 r, w Starachowicach , zm. 19.01.2004 w Krakowie, pochowany na cm. Prokocim kw.II, rz.7 m.1).

Kolega Łukawski urodził się i mieszkał w Starachowicach, gdzie ukończył II Liceum Ogólnokształcące (1962-1966), potem był pracownikiem Działu Wydawnictw Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie zajmował się informacją. W 1981 roku był redaktorem Serwisu Informacyjnego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” UJ (ukazały się 42 numery) , a po 13 XII 1981 ukazały się jeszcze: nr 41 (z 14 XII 1981) wydane właściwie samodzielnie przez Wł. Łukawskiego i nienumerowane wydanie z 16 XII 1981. W zmienionej szacie graficznej pismo wznowiono w 1989.
W składzie redakcji byli m.in.: Teresa Walas, Włodzimierz Łukawski, Tomasz Gąsowski, Stanisław Siess Krzyszkowski. W styczniu 1982 był zatrzymany przez SB. Został zabrany przez milicję z pracy i przewieziony na Mogilską. W tym czasie też była przeprowadzona rewizja w jego mieszkaniu. Po interwencji Rektora UJ, po 24 godzinach został zwolniony.

Po wprowadzeniu stanu wojennego Włodzimierz Łukawski był członkiem tajnej Komisji Zakładowej UJ. Był także łącznikiem ze strukturami RKW.

Uhonorowany został medalem „Dziękujemy za wolność” (2017).