Uroczystość 25. rocznicy śmierci śp. ks. Kazimierza Jancarza

Spotkaliśmy się tutaj w Mistrzejowicach, dla uczczenia 25. rocznicy śmierci ks. Kazimierza Jancarza, przy obelisku poświęconym Jego pamięci. Dajemy świadectwo naszej PAMIĘCI i SOLIDARNOŚCI ze śp. ks. Kazimierzem Jancarzem ale przecież także z każdym kto wówczas bywał w pobliskim kościele, stając się twórcą naszej WOLNOŚCI powiedział w swoim wystąpieniu Edward E. Nowak - w imieniu Sieci Solidarności. Przywitał przybyłych bohaterów tamtych czasów, m.in. członków komitetu strajkowego, osoby wspierające strajkujących hutników oraz przybyłych mieszkańców.

Nasza uroczystość, to pierwsze spotkanie na Nowohuckim Szlaku Solidarności w związku z obchodami 30. rocznicy Strajku '88. Kolejne będą w dniu 26 kwietnia - rocznicy rozpoczęcia słynnego strajku, który stał się WIOSNĄ SOLIDARNOŚCI '88. Wówczas pójdziemy do innych ważnych miejsc na Nowohuckim Szlaku Solidarności.

DZIĘKUJEMY ZA WOLNOŚĆ. W ten symboliczny sposób pragniemy wyrazić naszą wdzięczność i podziękowanie dla jak najszerszego kręgu ludzi - WSPÓLNOTY MISTRZEJOWICE, którzy po wprowadzeniu stanu wojennego - 13 grudnia 1981 roku, brali udział w tworzeniu wolności, niepodległości, demokratycznej i samorządnej Rzeczpospolitej Polski.

MISTRZEJOWICE, to symbol wspólnoty powstałej, na terenach dawnej wsi znajdującej się na obrzeżach Nowej Huty. Tutaj powstały osiedla Tysiąclecia, Złotego Wieku a następnie Piastów i Bohaterów Września, Oświecenia, Srebrnych Orłów i innych osiedli. W latach ’70 ub. wieku zaczął powstawać tu kościół p.w. Marii Maksymiliana Kolbego. Swoją działalność duszpasterską rozpoczynał tutaj ks. Kazimierz Jancarz. Działo się to niemal równolegle z rodzącym się ruchem SOLIDARNOŚCI. 

Niezwykłe talenty organizatorskie, dynamika i charyzma młodego księdza Kazimierza sprawiły, że miejsce to stało się „Republiką Mistrzejowicką”, szczególnie po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce. Rozpoczęło się od pomocy osobom represjonowanym i ich rodzinom, od wizyt w obozach internowania. Na znak solidarności z więzionymi, rozpoczęto modlitwy, które wkrótce przerodziły się w Czwartkowe Msze św. za Ojczyznę w tzw. Dolnym Kościele. Przychodziło na nie tysiące ludzi, odwiedzali goście z kraju i zagranicy, składali wota, głosili kazania, przemowy, prowadzili rozmowy. Wśród najdostojniejszych gości był Jan Paweł II, który odwiedził Mistrzejowice w czerwcu 1983 roku. Był także ks. Jerzy Popiełuszko, zamordowany przez służby specjalne komunistycznej Polski w 1984 r. Bywali tutaj duszpasterze, artyści, politycy, sam Lech Wałęsa, nade wszystko robotnicy, rolnicy, inteligencja, młodzież. Wszyscy ci ludzie tworzyli WSPÓLNOTĘ MISTRZEJOWICE. 

W kościelnych salach, np. w słynnym „Bunkrze” czy na krużgankach toczyła się ożywiona działalność kulturalna, realizowano wystawy dzieł sztuki, grywano spektakle teatralne, muzyczne a nawet kabaretowe. Wykładali najwybitniejsi intelektualiści, działał Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy. Powstała Niezależna Telewizja Mistrzejowice. Utworzono Duszpasterstwo Ludzi Pracy. Działalność w Mistrzejowicach była koordynowana z jawnymi i tajnymi strukturami Solidarności i opozycji.

Szczególną rolę Mistrzejowice odegrały podczas strajku wiosennego 1988 roku, który trwał od 26 kwietnia do nocy 4/5 maja 1988 roku, kiedy został brutalnie rozbity przez siły milicyjne, a ludzie pobici i aresztowani. Po pacyfikacji protest przerodził się w strajk absencyjny. Wówczas ksiądz Kazimierz utworzył Wikariat Solidarności z Potrzebującymi. Pomoc finansowa i materialna, jaka wielkim strumieniem napływała do Mistrzejowic pozwoliła przetrwać najtrudniejszy czas niejednej represjonowanej rodzinie, a nade wszystko była widomym świadectwem solidarności. Tutaj, także Komitet Strajkowy Hutników przekształcił się w jawnie działający Komitet Organizacyjny, doprowadzając do reaktywowania NSZZ „Solidarność” w Nowej Hucie. Ostatnim wielkim akordem działalności Mistrzejowic , było zorganizowanie przez „Solidarność” oraz Ruch „Wolność i Pokój” - Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka.

Ks. Kazimierz Jancarz , który urodził się 9 grudnia 1947 roku, zmarł 25 marca 1993 roku, doczekawszy wolnej Polski. 

Proszę o oddanie hołdu, złożenie kwiatów oraz zapalenie symbolicznych zniczy z napisem „Dziękujmy za wolność”

Edward E. Nowak - Stowarzyszenie Sieć Solidarności


Fot. Jacek M. Stokłosa