W Krakowie zmarła wybitna działaczka niepodległościowa Romana Kahl Stachniewicz. Ostatnio była pracownikiem administracyjnym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Od 1977 roku, aktywny uczestnik Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, organizatorka akcji,uroczystości i manifestacji patriotycznych. Była członkiem założycielem Konfederacji Polski Niepodległej. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 r. została internowana. Prze wiele lat była członkiem redakcji "Opinii Krakowskiej". Podczas wyborów 1989 roku rzecznika komitetu wyborczego KPN. Odznaczona złotą Odznaką za Zasługi dla KPN (1994), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016) a także Medalem „Dziękujemy za wolność” (2015).

Pogrzeb śp. Romany Kahl Stachniewicz odbędzie się w dniu 21.03. o godz. 9:00 na Cmentarzu Rakowickim.


Kahl-Stachniewicz Romana (ur.10.02.1943, zm. 15.03.2018 r. w Krakowie)

Absolwentka Akademii Ekonomicznej w Krakowie (1968), uczestniczyła w wiecu studenckim w marcu 1968 na AE. Wcześniej w l. 1958-1963 była harcerka w ZHP a w latach 1963-68 była członkiem w ZSP. W latach 1968-1971 referent w Powiatowej Radzie Narodowej w Krakowie,

1971-1974 starszy inspektor w Przedsiębiorstwie Materiałów Budowlanych tamże, 1974-1979 specjalista ds. organizacji i zarządzania na Uniwersytecie Jagiellońskim (z powodu działalności opozycyjnej w X 1978 podjęto próbę zwolnienia jej z pracy, następnie w 1979 karnie oddelegowano do Zakładu Aparatury Naukowej UJ), 1979-1985 specjalista ds. ekonomicznych w Skawińskich Zakładach Materiałów Ogniotrwałych w Skawinie. W V 1977 wytwarzała i kolportowała ulotki o mszy za Stanisława Pyjasa, 15 V 1977 uczestniczka Czarnego Marszu w Krakowie. XII 1977 - 1980 członek ROPCiO: organizatorka spotkań ROPCiO w swym mieszkaniu, działała na rzecz opublikowania w Dzienniku Ustaw ratyfikowanego przez PRL Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, uczestniczka zjazdów i ogólnopolskich spotkań (m.in. 17 IX 1978 w Łodzi, 18-19 XI 1978 w Gdańsku, 10 XII 1978 w Warszawie, 8-9 XII 1979 w Krakowie); IV 1978 – 1981 współzałożycielka, redaktorka i autorka niezależnego pisma „Opinia Krakowska”; uczestniczka wykładów Uniwersytetu Łatającego; organizatorka, współorganizatorka, uczestniczka demonstracji i rocznicowych uroczystości patriotycznych (m.in. 13 IV, 3 V, 1 VIII, 17 IX, 11 XI oraz niezależnych uroczystości pod Kopcem Józefa Piłsudskiego na Sowińcu), akcji ulotkowych i plakatowych; sygnatariuszka listów protestacyjnych, odezw i oświadczeń: domagała się przywrócenia świąt państwowych 3 V i 11 XI, zbierała podpisy pod apelem o przywrócenie do pracy dr. Edwarda Łukawera (1977/1978) oraz w sprawie nadawania transmisji mszy św. w radiu i telewizji w niedziele i święta; 1978-1981 zbierała i przekazywała, m.in. Leszkowi Moczulskiemu, Jackowi Kuroniowi, Róży Woźniakowskiej, korespondentom Reutersa, informacje o represjach i prześladowaniach w Krakowie; nawiązała kontakt z osobami z SKS. 1978-1989 kolporterka wydawnictw niezależnych i podziemnych (książek, pism, ulotek), zaopatrywała się głównie u Stanisława Palczewskiego, Józefa Barana, Marii Moczulskiej, Krzysztofa Gąsiorowskiego. 25 VII 1979 członek Komitetu Założycielskiego Ruchu Porozumienia Polskich Socjalistów (następnie wchłoniętego przez KPN); 1 IX 1979 – 2007 członek założyciel KPN, do IV 1982 członek Kierownictwa Akcji Bieżącej Obszaru II Południowego; IX 1984 – XII 1991 prowadziła w mieszkaniu krakowską ekspozyturę Biura Przewodniczącego KPN. Wielokrotnie poddawana przeszukaniom, zatrzymywana, przesłuchiwana.

W VII 1980 wzywała do tworzenia komitetów Wolnych Związków Zawodowych w zakładach pracy, od VIII 1980 zbierała informacje o strajkach i represjach (przekazywane m.in. zagranicę), zainteresowanym działaczom przekazywała projekty statutów związków zawodowych. W 1981 współpracowała z osobami z MKZ Małopolska w sprawie wspierania aresztowanych członków KPN, przeprowadzała akcje ulotkowe, wydawała oświadczenia dotyczące uwolnienia więźniów politycznych oraz informacje o tematyce katyńskiej, kolportowała Rewolucję bez rewolucji Leszka Moczulskiego, rozprowadzała znaczki KPN; od III 1981 w KOWzP.

13 XII 1981 internowana w areszcie KW MO przy ul. Mogilskiej w Krakowie, od 30.XII.1981 w Ośr. Odosobnienia w Kielcach-Piaskach, od 21. I.1982 w Gołdapi, zwolniona 21.III.1982. W 1985 uczestniczka rotacyjnej głodówki w parafii Narodzenia NMP w Krakowie-Bieżanowie w proteście przeciwko uwięzieniu 11 osób i zabójstwu ks. Jerzego Popiełuszki.

W 1989 rzeczniczka KPN podczas wyborów, organizatorka akcji plakatowych i ulotkowych, mąż zaufania KPN w komisji wyborczej. Od 2003 na emeryturze. Honorowy członek KPN.

Odznaczona złotą Odznaką za Zasługi dla KPN (1994), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007) a także Medalem „Dziękujemy za wolność”.

Do 9 X 1984 rozpracowywana przez Wydz. III WUSW w Krakowie w ramach SOR krypt. Gniazdo.