Stanisław Branicki (ur. 01.01.1952; zm. 29.03.2001) był pracownikiem Krakowskiej Fabryki Kabli. W zakładzie pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Wydziałowej "Solidarności", 13 sierpnia 1982 r. uczestniczył w demonstracji zorganizowanej w Krakowie. W dniu 10 listopada 1982 r. brał udział w strajku w KFK, za co 31 grudnia 1982 r. został dyscyplinarnie zwolniony z pracy. Bez pracy pozostawał do 1985 r. Członkiem KPN został w 1985 r. Kolportował nielegalne wydawnictwa i ulotki, przechowywał w swoim mieszkaniu transparenty z napisem „Solidarność”, powielacz oraz farby drukarskie. Brał udział w drukowaniu wydawnictw „Goniec Lwowski” i „Niepodległościowy Ruch Robotniczy”. 14kwietnia 1988 r. stanął wraz z kolegami J.Smagowiczem i F.Urbańczykiem przed kolegium ds. wykroczeń za udział w proteście przeciwko podwyżce cen. Jeździli po Krakowie tramwajem z rozwieszonym transparentem i rozdawali ulotki.

W październiku 1988 wykonał potężny brzozowy krzyż, który w przeddzień Wszystkich Świętych działacze KPN postawili na Rakowicach z napisem "Tu stanie Pomnik Ofiar Komunizmu. KPN" . W 1992 r. był w składzie Komitetu Budowy Pomnika „Ofiar Komunizmu” na Cmentarzu Rakowickim, którym kierował Jacek Smagowicz. Pomnik w formie krzyża trzymanego przez ludzkie dłonie to dzieło artysty rzeźbiarza  Stefana Dousy, który odsłonięto go 8 kwietnia 1995 roku .

Stanisław Branicki jest pochowany na cmentarzu w Łapanowie. Interesujące dane o jego życiu, głównie po 1989 r. można znaleźć na stronie portalu „Pobudka”.

Stowarzyszenie „Sieć Solidarności”

Ps. Niestety nie mamy jego zdjęcia, dlatego publikujemy Odznakę Działacza opozycji antykomunistycznej, która otrzymał pośmiertnie.