Nie żyje Mieczysław Pieronek, więzień polityczny okresu stalinowskiego, pracownik Politechniki Krakowskiej, działacz Solidarności, sekretarz m. Krakowa, brat biskupa Tadeusza.

Mieczysław Pieronek urodził się 3 kwietnia 1932 r. w Radziechowach na Żywiecczyźnie jako syn Pauliny i Władysława. W 1940 r. Niemcy wysiedlili z tej miejscowości na Podlasie ok. 1000 mieszkańców a wśród nich rodziców Mieczysława i jego rodzeństwo.  Mieczysław z bratem Tadeuszem przed wysiedleniem wyjechał do Kęt. W maju 1945 r. rodzina Pieronków wróciła do Radziechów.

Mieczysław został uczniem  gimnazjum ogólnokształcącego w Żywcu. W Radziechowach wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego, w którym doszedł do funkcji drużynowego i stopnia harcerza orlego. W 1949 r. ukończył gimnazjum świadectwem małej matury. W tym czasie władze PRL-u likwidowały harcerstwo. W 1949 r.  wstąpił do nielegalnej organizacji Związku Młodzieży Patriotycznej - Nowe Wyzwolenie, założonej wspólnie przez  kolegów z harcerstwa. Aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa (UB) w LO w Żywcu, skazany przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Krakowie na karę 5 lat więzienia, w latach 1950-1953 więziony w więzieniach w: Krakowie przy ul.  Montelupich, Wronkach, Rawiczu, Jaworznie.

Po zwolnieniu kontynuował naukę w Technikum Mechaniczno – Elektrycznym w Bielsku i po maturze został skierowany na studia na Politechnice Warszawskiej. Mimo zdania egzaminu wstępnego „z braku miejsc” nie został przyjęty. Podjął pracę w warsztatach szkolnych Technikum.

W lutym 1955 roku został wcielony do jednostki wojskowej przy kopalni Mikulczyce. Pracował w kopalni do 1957 roku. W kwietniu tego roku przenosi się do Krakowa, zakłada rodzinę. Rozpoczyna studia na Wydziale Mechanicznym PK, które kończy w 1963 roku jako magister inżynier.

Jednocześnie, zatrudniony w Katedrze Statyki Budowli i Wytrzymałości Materiałów, gdzie organizuje laboratorium wytrzymałości materiałów i badania drgań budowli.

Na PK pracował do 1990 roku to jest do powołania go przez Radę Miasta na Sekretarza Miasta Krakowa. Pracował w UMK do przejścia na emeryturę w 1999 roku.

W 1980 roku zaangażował się w działalność w Solidarności PK. 13 .12.1980 wybrany wiceprzewodniczącym NSZZ „S” PK (przew. W. Gogoliński, drugim wice L.Górski).

W lutym 1981 r. powstaje Komisja Krakowska, struktura „S” łącząca zakłady i instytucje Krakowa.- jej przewodniczącym został Mieczysław Pieronek. Był członkiem Regionalnej Komisji Rewizyjnej, oraz członkiem krajowego zespołu „S”do negocjacji płac pracowników nauki i oświaty.

Z nastaniem stanu wojennego, wraz z Januszem Zajęckim ówczesnym wiceprzewodniczącym„S” PK przekazał obowiązki kierowania Związkiem profesorom Janowi Grabackiemu i Zenonowi Waszczyszynowi. W dniu 12 grudnia 1981 odbyło się Walne Zebranie Solidarności PK w celu wyboru władz, które nie zostało ukończone. W stanie wojennym zaangażował się w działalność charytatywną, przy Kolegiacie św, Anny, rozwożąc pomoc materialną osobom potrzebującym.

Brał udział w działalności Małopolskiego Komitetu Obywatelskiego, w akcji wyborczej w czerwcu 1989 roku. W strukturach Krakowskiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” działał do połowy 1990 r., tj. do czasu gdy został Sekretarzem Miasta Krakowa.

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009), uhonorowany Medalem „Dziękujemy za wolność” (2019).

Mieczysław Pieronek zmarł w Raciborsku 21 lutego 2021 r.