Prochy koleżanki Barbary Billik zostały złożone w Krakowie

Pogrzeb ś.p. Barbary Billik, zmarłej 3 października 2021 r. w Chicago, w dniu 11 lutego w Krakowie na cmentarzu Rakowickim

Edward E. Nowak pożegnał Basię Billik, w imieniu Stowarzyszenia i szerzej środowiska Solidarności, wspominając jej aktywność w początkach powstawania Solidarności, a potem podczas strajku grudniowego po wprowadzeniu stanu wojennego, wreszcie niezwykle aktywną działalność na rzecz Polski i Solidarności w Stanach Zjednoczonych gdzie wyjechała na emigrację.

Dziękujemy za wolność - Basiu, Spoczywaj w pokoju.

Adam Kramarczyk, żegnał koleżankę w imieniu pierwszych założycieli Małopolskiego Komitetu Założycielskiego (MKZ-tu). Obecni byli Waldemar Czyż z małżonką, Krzysztof Gorlich, Józef Lassota, Ryszard Terlecki z małżonką, Jan Wiercioch.

Po pogrzebie, jeszcze długo opowiadaliśmy o Jej wielkim zaangażowaniu, choćby gdy wraz Muzią Sierotowińską codziennie, po kilkanaście godzin na Siennej uczyły jak zakładać nowe niezależne , samorządne związki zawodowe.

***

Barbara Billik ur. 15 października 1937 r. w Krościenku, pow. Nowotarski, zm. 3 października 2021 r. w Chicago . Nauczycielka geografii w SP w Pstroszycach (1962-1966), SP nr 19 w Krakowie (1966- 1968); kierownik administracyjny DS „Olimp” (1968-1971); doktorant na WSP w Krakowie (1972-1975); pracownik kuratorium oświaty i wychowania w Krakowie (1975-1976); nauczyciel w IV LO w Krakowie (1976-1982); od 1982 r. na emigracji w USA.

W NSZZ „Solidarność” od 1980 r.; uczestniczka zebrania założycielskiego MKZ Kraków (15 września 1980 r.); członek Zarządu MKZ Kraków (1980- 1981); członek KZ „S” w IV LO (1980-1981); organizatorka spotkań, które doprowadziły do powstania „Solidarności” nauczycielskiej Podgórza, Śródmieścia, Krowodrzy i Nowej Huty (1980); w listopadzie 1980 r. współinicjatorka powstania Niezależnego Zrzeszenia Uczniów Szkół Ponadpodstawowych w Krakowie i Ruchu Odnowy Szkół Średnich; członek-założyciel Krajowej Komisji Koordynacyjnej Oświaty i Wychowania NSZZ „S” (1980); członek-założyciel Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania przy MKZ Małopolska (marzec 1981 r.); delegatka na I WZD RM w Tarnowie w lipcu 1981 r.; zatrudniona w sekcji ds. kontaktów z zakładami pracy w ZRM.

Uczestniczka strajku w HiL (13-16 grudnia 1981 r.); internowana 16 grudnia 1981 r. w KW MO w Krakowie; zwolniona 24 grudnia 1981 r.; zawieszona w prawie do wykonywania zawodu, a następnie zwolniona z pracy.

Od stycznia 1982 r. członek KPN; werbowała do KPN i do działalności w podziemiu swoich byłych uczniów, m.in. prawnika M. Lewandowskiego (późniejszego posła na Sejm z listy KPN). W lipcu 1982 r. w porozumieniu z kierownictwem II Obszaru KPN wyjechała do USA w celu nawiązania kontaktów ze środowiskiem niepodległościowym; po przenosinach z Detroit do Chicago zaangażowana w działalność niepodległościową, m.in. w organizowanie 13 dnia każdego miesiąca pikiet antykomunistycznych pod Konsulatem Generalnym PRL w Chicago; w związku z zaangażowaniem w przygotowanie tych pikiet zrezygnowała z pracy w „Encyclopedia Britannica” i zatrudniła się do nocnego sprzątania banku; zaangażowana w kampanie informacyjne w mediach amerykańskich i kanadyjskich, m.in. od jesieni 1982 r. w Radiu „Pomost”; autorka wspomnień ze strajku w HiL, publikowanych w chicagowskim piśmie polonijnym „Gwiazda Polarna”; pamiętnik ten zdobył trzecie miejsce w konkursie paryskiej „Kultury” i Rozgłośni Polskiej RWE w 1983 r. Organizatorka akcji zbierania funduszy dla Małopolskiej „Solidarności” w USA i w Kanadzie; organizatorka oddziału Wspólnoty Rozproszonych Członków Solidarności „Pomost” w Chicago; działaczka oddziału Kongresu Polonii Amerykańskiej w stanie Illinois, z ramienia którego była dwukrotnie delegowana do Biura Koordynacyjnego NSZZ „Solidarność” w Brukseli; od wiosny 1984 r. przez dwa lata prowadziła w Chicago audycję „30 minut z „S” (współzałożyciele A. Stępień i J. Paprocki). Od 1985 r. zaangażowała się mocniej w pracę na rzecz KPN w kraju, kierując biurem KPN w Chicago oraz współpracując z Biurem KPN w Nowym Jorku, organizując m.in. fundusze dla KPN, za co otrzymała list gratulacyjny od L. Moczulskiego podczas jego pobytu w USA w 1987 r.

Od 2002 r. na emeryturze.

Stowarzyszenie „Siec Solidarności”