Zbigniew Hir
(ur. 18 lipca 1960 w Jeleniej Górze, zm. 12 maja 2016 r.)
rozpoczął działalność antykomunistyczną wiosną 1980 roku w Jeleniej Górze, gdzie mieszkał. Jeszcze przed Sierpniem '80 został zaprzysiężony jako członek Konfederacji Polski Niepodległej. Aktywnie działał przez cały okres legalnego działania „Solidarności”. Nie przerwał aktywności w stanie wojennym. Zatrzymany 25.03.1982 r. aresztowany i skazany 24.05.1982 r. na rok więzienia w zawieszeniu na 3 lata. W czerwcu 1982 r. internowany (formalnie w Ośrodku Odosobnienia w Głogowie, w rzeczywistości w areszcie milicyjnym w Jeleniej Górze). Zwolniony po kilku dniach w wyniku próby samobójczej. Powrócił do działalności opozycyjnej, ale z ograniczoną aktywnością ze względu na silną inwigilację.

W 1988 roku przeniósł się do Krakowa i tu od razu zaangażował się silnie w działalność KPN. Brał udział we wszystkich ważnych akcjach krakowskiej Konfederacji w latach 1988-1990, m.in. w demonstracjach i walkach ulicznych na wiosnę 1989, okupacji KK PZPR i blokadach bazy Armii Czerwonej w Czernej k. Tarnowa. Od 1989 roku był członkiem Kierownictwa Akcji Bieżącej Okręgu Krakowskiego KPN. Od jesieni 1989 r. pełnił funkcję zastępcy szefa KAB. Aktywny w Organizacji Patriotyczno-Wychowawczej „Strzelec”, gdzie dowodził plutonem.

Na początku lat 90 wycofał się z życia publicznego, nękany poważną, długotrwałą chorobą. Zmarł w wieku zaledwie 56 lat i został pochowany na cmentarzu w Wiśniowej. W pogrzebie uczestniczyło duże grono Konfederatów, pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu odrodzenia Polski. Wcześniej został uhonorowany Medalem „Dziękujemy za wolność”.

Stowarzyszenie Siec Solidarności