Jerzy Karpińczyk (ur. 11 maja 1949 r. w Rzeszowie, zm. 8 lutego 2005 r. w Krakowie; pochowany został na cmentarzu w Grębałowie PAS 5 płn 3.). Miał wykształcenie niepełne zasadnicze zawodowe, był robotnikiem w Nowohuckim Przedsiębiorstwie Instalacji Przemysłowych "Montin" w Nowej Hucie.

Był jednym z założycieli "Solidarności" w swoich zakładach oraz wiceprzewodniczącym Komisji Zakładowej. W okresie jawnej działalności Jerzy Karpińczyk był członkiem władz regionalnych Solidarności ZR Małopolska oraz delegatem na I WZD Regionu Małopolska oraz na I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ "Solidarność".

Po ogłoszeniu stanu wojennego zorganizował w swoim zakładzie strajk trwający od 13-16 grudnia 1981 r.. Po rozbiciu Huty im. Lenina oraz spacyfikowaniu strajku w jego zakładzie zaczął się ukrywać. Był poszukiwany listem gończym. Wraz z innymi rozpoczął budowę struktur podziemnych w oparciu o zakłady Montin i Prefabet położone w pobliżu. Wydawał pismo "Montinowiec" od grudnia 1981 r.. Później wraz z Marianem Stachniukiem tworzył Porozumienie Prasowe "Solidarność Zwycięży". Jerzy Karpińczyk został aresztowany 6 kwietnia 1983 roku, ale wkrótce zwolniony a jego sprawę umorzono w lipcu 1982 r. na mocy amnestii. Był rozpracowywany przez WUSW w Rzeszowie – SOR Ośmiornica.

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011) oraz uhonorowany Medalem „Dziękujemy za wolność” (2015).