XV rocznica śmierci Stanisława Chrobaka – rolnika, samorządowca, działacza Solidarności Rolników Indywidualnych, senatora RP I kadencji

Stanisław Chrobak (ur. 24 września 1950 w Paleśnicy, zm. 15 lutego 2006 tamże) – rolnik, polityk i samorządowiec, działacz opozycji antykomunistycznej w okresie PRL, senator I kadencji.

Studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, uzyskując absolutorium. Prowadził własne gospodarstwo ogrodniczo-rolnicze.

Od końca lat 70. związany z działalnością opozycyjną, współpracował z Komitetem Samoobrony Społecznej „KOR” i działał na rzecz powołania niezależnych organizacji wiejskich.

Po podpisaniu porozumień sierpniowych znalazł się w komitecie założycielskim NSZZ Rolników „Solidarność Wiejska” w województwie tarnowskim. Był następnie jednym z założycieli Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych „Solidarność”, w tym członkiem prezydium ogólnopolskiego komitetu założycielskiego i wiceprzewodniczącym tymczasowej rady wojewódzkiej w Tarnowie. W ramach Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego odpowiadał za sprawy Wszechnicy Związkowej. Po ostatecznej legalizacji rolniczej „Solidarności” stanął na czele jej wojewódzkich struktur.

Po wprowadzeniu stanu wojennego przez kilka miesięcy (od grudnia 1981 do lipca 1982) pozostawał w ukryciu, był poszukiwany celem internowania. Pozostał aktywnym działaczem opozycji, brał udział m.in. w kolportażu wydawnictw drugiego obiegu (dystrybuował m.in. czasopisma „Nasza Ziemia” i „Trwamy”).

W 1989 wszedł w skład Tymczasowej Rady Wojewódzkiej „Solidarności” Rolników Indywidualnych (jako wiceprzewodniczący) i następnie Wojewódzkiego Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” w Tarnowie. Od 1989 do 1991 z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w Senacie I kadencji, był członkiem Komisji Kultury, Środków Przekazu, Nauki i Edukacji Narodowej oraz Komisji Rolnictwa. Na początku lat 90. wszedł w skład komisji weryfikującej tarnowskich funkcjonariuszy zlikwidowanej Służby Bezpieczeństwa.

Przez dwie kadencje pełnił funkcję wójta gminy Zakliczyn (1991 - 1998), sprawował mandat radnego sejmiku województwa małopolskiego (1998 – 2002) z listy AWS z ramienia Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 1999 został wybrany do rady Małopolskiej Regionalnej Kasy Chorych w Krakowie.

Był jednym z założycieli Samarytańskiego Towarzystwa im. Jana Pawła II w Zakliczynie oraz Stowarzyszenia Promocji i Rozwoju Gminy Zakliczyn. Działał na rzecz powstania utworzonego w 1992 w Jamnej ośrodka duszpasterstwa akademickiego Domu św. Jacka prowadzonego przez dominikanów. Był również inicjatorem powstania lokalnego miesięcznika informacyjnego „Głosiciel” (1993).

Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2010) oraz (2016).

Stowarzyszenie "Sieć Solidarności"