XXX. rocznica śmierci Kazimierza Bugajskiego – harcerz, aktywny działacz Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”, Klubu Inteligencki Katolickiej w Krakowie, prawnik wspomagającego powstający MKZ „Solidarność” Małopolski.

Kazimierz Jan Bugajski, ur. w Krakowie 4 XI 1911 r., zm. 25 III 1991 r., Ukończył Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie. Studiował prawo w Uniwersytecie Jagiellońskim i uzyskał tytuł magistra. W szkole średniej wstąpił do harcerstwa. Jako drużynowy i organizator obozów i wypraw, później harcmistrz, kontynuował tę działalność podczas studiów. W harcerstwo angażował się do końca swego życia, będąc członkiem Towarzystwa Przyjaciół Zielonej Trójki, działającego przy drużynie harcerskiej w krakowskim Gimnazjum, później Liceum im. Jana III Sobieskiego. 

Podczas studiów działał w Stowarzyszeniu Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. Współpracował z ks.red. Janem Piwowarczykiem i ks.dr Ferdynandem Machay’em. Po r. 1945 Kazimierz Bugajski był jednym z  animatorów (należał do grupy "prezydialnej")  krakowskiej modlitewno-studyjnej wspólnoty Odrodzenia. Pod koniec 1957r. w środowisku krakowskiej inteligencji katolickiej podjęto poufne spotkania i rozmowy o utworzeniu Klubu Inteligencji Katolickiej. Kazimierz Bugajski działał energicznie i w środowisku „Odrodzenia”, i w krakowskim KIK-u, i w ośrodku koncepcyjno-kierowniczym przy referacie duszpasterstwa krakowskiej Kurii. Był też uczestnikiem spotkań „Odrodzenia” z ks. prymasem Stefanem Wyszyńskim.

Uzyskawszy w 1935r. na Uniwersytecie Jagiellońskim tytuł magistra prawa podjął pracę w Komunalnej Kasie Oszczędności w Krakowie.. W latach 1939-1945 działał w strukturach AK, a po uwięzieniu przez Gestapo jego brata Aleksandra Bugajskiego i zakatowaniu go przy ul. Pomorskiej, Kazimierz ukrywał się w okolicach Limanowej i Krosna.

Po wojnie, w 1949 r. podjął pracę w przedsiębiorstwie państwowym „Naftobudowa”.
Od 1959 r. był członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Krakowie, w latach 1959-1965 jego vice-prezesem. W 1961 r. wstąpił do grona Arcybractwa Miłosierdzia im. ks. Piotra Skargi, był jego wiceprezesem. Mając upośledzone dziecko, poświęcał też sporo czasu, wraz z prof. Stanisławem Nahlikiem, Towarzystwu Przyjaciół Dzieci Specjalnej Troski. W porozumieniu z Zarządem KIK w latach 60-tych pełnił funkcję radnego miejskiego w Krakowie, starając się w miarę możliwości ograniczonych systemem politycznym reprezentować w Radzie miasta interesy Kościoła i społeczności katolickiej. W 1968 r. zmienił pracę, przechodząc do Wojewódzkiego Zrzeszenia Prywatnego Handlu i Usług, gdzie pracował do przejścia na emeryturę, w 1980 r.

W latach 1976-1980 był aktywnie zainteresowany propagowaniem i rozpowszechnianiem podziemnej prasy i wydawnictw, w latach 1980-1981 bardzo czynnie włączył się w działania na rzecz przemian ustrojowych. Mając doświadczenie związkowe w dziedzinie prawa pracy, wyniesione z wieloletniej, trudnej działalności w interesie pracowników w reżimowych strukturach związkowych „Naftobudowy”, zasilił w 1980 r. skład Zespołu Prawników, działający przy MKZ NSZZ „Solidarność” w Krakowie. 
...po południu (1.09.1980 r) zadzwoniłem do mec. Kazimierz Bugajskiego, działacza KIK i znanego w Krakowie opozycjonisty. Dowiedziałem się, że KIK przygotowuje wzór deklaracji dla członków kół NZZ (niezależnych zw. zawod.). W biurze NZZ przy ul. Karmelickiej 20, mec. Bugajski wspólnie z dr Klewrzycem rozpoczęli prowadzenie punku informacyjnego, wydawali deklaracje... (doc. dr Lech Ł. Klewrzyc Wspomnienia z 2002 r. IPN Kraków).
Praca Zespołu Prawników polegała na udzielaniu porad prawnych w zakresie prawa pracy i obsłudze prawno-informacyjnej zebrań założycielskich w zakładach pracy, a także porad w sprawach, dotyczących relacji pracodawca – pracownik, w których ten ostatni zawsze miał nierówne szanse. Obecność w tym zespole spowodowała, że zwracano się do niego „panie mecenasie”, pomimo iż z adwokaturą nie miał nic wspólnego, co zresztą sam wyjaśnił ongiś w rozmowie prasowej (w „Dzienniku Polskim”).

W 1991 r., w dniu swoich imienin 4 marca, został uhonorowany papieskim odznaczeniem "Pro Ecclesia et Pontifice", wkrótce potem zmarł. Jest pochowany na Cmentarzu Rakowickim kw. XLVI, rz.3, m.1.

Stowarzyszenie „Sieć Solidarności”

(biogram na podstawie wspomnień córki Bożeny Sieraczyńskiej, uzupełnione fragmentami monografii Konstantego Turowskiego „Odrodzenie” oraz dokumentów IPN)

Ponieważ nie mamy zdjęcia ś.p. Kazimierza Bugajskiego umieszczam zdjęcie gdy Znicz Solidarności na Jego grobie zapala Janek Ciesileski przed 1 listopada 2019 r.