XXX. rocznica śmierci Stefana Kosińskiego – wybitnego adwokata, obrońcy w procesach politycznych, działacza samorządu adwokackiego.

Stefan Kosiński (ur. 21 maja 1909 w Staromieściu, dziś Rzeszów, zm. 7 marca 1991) – polski adwokat. W 1929 ukończył gimnazjum w Rzeszowie i w 1929 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył z wynikiem celującym (1934). Podczas studiów odbywał służbę wojskową w 17 Pułku Piechoty w Rzeszowie (1932/33). W 1934, po ukończeniu studiów odbył aplikację w Prokuratorii Generalnej w Krakowie, ukończoną w 1937. Uzyskał też tytuł doktora prawa na podstawie rozprawy Odnowienie zobowiązań. Pracował jako asystent w Katedrze Prawa Cywilnego UJ , odbył też aplikację sądową. Ogłosił drukiem prace Uzupełnienia do prawa cywilnego – zobowiązania prof. Fryderyka Zolla, oraz Międzynarodowa pomoc prawna. Po ukończeniu aplikacji pracował w krakowskim oddziale Prokuratorii Generalnej.

W sierpniu 1939 zmobilizowany w stopniu podchorążego do pułku piechoty w Rzeszowie. W czasie kampanii wrześniowej dowodził jako podporucznik oddziałem walczącym na linii Dunajca, pod Birczą i Wojniczem. Po zakończeniu walk powrócił do Krakowa. 6 listopada 1939 uniknął aresztowania podczas Sonderaktion Krakau, jednak wkrótce potem został aresztowany pod zarzutem ukrywania dokumentów Prokuratorii Generalnej. Z braku dowodów zwolniony. W 1942 roku został adwokatem. Wykładał prawo cywilne na Tajnym Uniwersytecie Jagiellońskim. a następnie działał w konspiracji oraz wykładał na tajnym Wydziale Prawa UJ.

Po zakończeniu wojny w 1949 został usunięty z pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim, a Okręgowa Rada Adwokacka dwukrotnie odmawiała mu uznania przedwojennych uprawnień. Ostatecznie Kosiński wygrał przed Sądem Najwyższym prawo do wykonywania zawodu.

Był obrońcą z urzędu hitlerowskiego zbrodniarza Josepha Bullera. Bronił również krakowskich studentów, biorących udział w demonstracji 3 maja 1946, a także był adwokatem działaczy Polskiego Stronnictwa Ludowego (w tym Stanisława Mierzwy), członków Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość (w tym Franciszka Niepokólczyckiego), był m.in. obrońcą Melchiora Wańkowicza. Podczas stanu wojennego bronił działaczy „Solidarności”, m.in. był obrońcą Mieczysława Gila wraz z mec. Andrzejem Buczkowskim, który był obrońcą Edwarda Nowaka w procesie o kierowanie strajkiem w Hucie im. Lenina w Krakowie (13-16.12.1981) po ogłoszeniu stanu wojennego.

Pełnił również liczne funkcje w krakowskiej Radzie Adwokackiej. Był członkiem Wydziału Wykonawczego w Naczelnej Radzie Adwokackiej i członkiem Rady Programowej Ośrodka Badawczego Adwokatury. Prowadził szkolenia aplikantów prawniczych. W 1987, z okazji 50. rocznicy, odbyło się uroczyste odnowienie jego doktoratu. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

1987 roku podczas uroczystości odnowienia doktoratu, ówczesny dziekan Wydziału Prawa UJ prof. Bartel w laudacji zwróciła się do adw. Kosińskiego mówiąc „Pan przywrócił godność funkcji dziekana adwokatury krakowskiej”. Stefan Kosiński został odznaczony: Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złota Odznaką Adwokatury Naczelnej Rady Adwokackiej, Medal Pro Lege et Libertate Rady Adwokackiej w Krakowie, Medalem „Dziękujemy za wolność” (2015)

W 2020 imieniem Stefana Kosińskiego nazwano skwer w Krakowie, pomiędzy aleją Powstania Warszawskiego, a Ogrodem Botanicznym. W siedzibie ORA w Krakowie na ul. Batorego znajduje się piękny portret podpisany: „Panu dr. Stefanowi Kosińskiemu 17 XII 1956 r. . Zofia”.

Stowarzyszenie „Sieć Solidarności”

Wspomnienie o adw. Stefanie Kosińskim można znaleźć w piśmie „Palestra „ nr.. 42/9–10 (489–490), 1998, opr. przez Ryszarda Raźnego, a także mec. Mariana Sadowskiego w piśmie Palestra z 2015 r. na stronie internetowej : https://palestra.pl/.../adwokat-dr-stefan-kosinski-1909-1991